از بس دوستانم توقع بیجا دارند. از بس به دوستانم نَه نَگفتم. بخاطر رفتار نادرست دوستانم با من که البته باعث این رفتار خودم هستم. به دوستم گفتم : چطور از دست دوستانم فرار کنم؟؟؟ گفت : به سادگی!!! گفتم : یعنی چه ..... چطور؟؟؟ گفت : به همان سادگی چند لحظه پیش که از تو درخواستی داشتم و قاطعانه گفتی نَه..... اندکی فکر ..... به خودم آمدم ..... متوجه شدم چند لحظه پیش عصبانی بودم و او در آن حالت از من درخواست نابجایی داشت و من بخاطر عصبانیت گفتم نَه..... انجام نمی دهم..... وای که چه خوب و بجا گفتم همچنین متوجه شدم که چه ساده است. چه ساده می توان قاطع بود ، فقط رودربایستی را باید کنار گذاشت. به خودم

خداوندا ؛ اگر بخواهم برخی از افراد که تنها ادعای دوستی دارند به من سلام نکنند چه کنم؟؟؟ خداوندا ؛ گاهی کسانی در اطرافم ظاهر می شوند و مدعی رفاقت هستند که به اسم خودت قسم من از آنها بیزارم!!! خداوندا ؛ خودت هم می دانی که اگر جواب این افراد را می دهم تنها بخاطر مردمداری و احترام و رفتار مؤدبانه است و گرنه..... افرادی در کنارمان قرار دارند که حرفها و ادعاهای جالبی دارند البته تنها در حرف..... یکی را می شناسم که وقتی هم کلام می شدیم مدعی بود فرد باشخصیت و مؤدب و خوبی است و البته ظاهر خوبی هم داشت . مدعی بود که همیشه خیرخواه دیگران است و هیچوقت در اندیشه شر برای کسی نبوده و نیست..... چقدر سا

در ایام محرم هستیم در هر زمان باید تفکر کرد..... و اکنون..... در این ایام می توان در خصوص انگیزه و تفکر و اساس و خواستگاه و هدف از این حرکت حضرت اباعبدالله (ع) تفکر کرد. کاش برخی از کسانی که در این ایام اشک مخاطبان خود را در خصوص زخمهای حضرت اباعبدالله (ع) از گونه سرازیر میکنند اندکی هم از انگیزه و تفکر و اساس و خواستگاه و هدف از این حرکت حضرت اباعبدالله (ع) را گوش زد میکردند. البته با صذاقت..... + نوشته شده در پنجشنبه ۱۳۹۴/۰۷/۳۰ساعت 4:46 توسط حسن کردبچه |

یکی از قوانین نیوتن می گه هر عملی را عکس العملی است مساوی با آن ولی در جهت خلاف . ما ایرانیان هم یک ضرب المثل در روابط اجتماعی داریم که تقریبا همین معنی را می رساند . ((با هر دستی بدهی با همان دست پس میگیری)) چه جالب..... وچه جالبتر از آن اینکه یک دوستی دارم که ، دوست داره آدم مثبت و خوبی باشه اما گاهی ظاهری غمگین به خود میگیره . بهش میگم : چی شده؟؟؟ می گه : مشکلات فراوانی دارم..... به برخی از کارهایش که فکر می کنم به یاد می آورم که روزی به چندتا از همکارانم گفته بود که فلان شخص را داخل بازی نیاورید یعنی نگذارید رشد کاری داشته باشد. البته فکر می کنم دوستم از رشد کاری آن شخص می ترسید که یک

روزهای پایانی پاییز است . "راه رفته را باید رفت" دوسال پیش مردم ایران ، یک نه گفتند و یک آری نه به انزوا ، نه به انسداد و نه به تنها خود را دیدن آری گفتند به اعتدال ، گفتگو و تعامل و راهی را آغاز کردند که با تمام سنگلاخ به جا مانده از گذشته ، دلسرد از رفتن نشدند . بزنگاه دیگری در پیش است باید ثابت قدم می بود و به عقب برنگشت . گذشته سیاسی ، اجتماعی ما در سالهای گذشته نشان داده ، به عقب برگشتن یعنی در دور تکرار افتادن و درجا زدن..... باید به جلو رفت با تمام مشکلات پیش رو ..... برخی از محافل این روزها گرم است همانند گرمای یک بخاری در اتاقی سرد..... محافل ما گرم در شور و اشتیاق از شروع یک انتخاب

انسانها گاهی کارهایی می کنند که حیرت آور است . در سی و هفت سال پیش ملت ایران حیرت جهانیان را برانگیختن ایرانیان زمستان را همچون بهار ، با طراوت کردند . دوره ای از تاریخ را رقم زدند که بسم الله آن 22بهمن 1357 بود . چه دلاورانه و عاقلانه مردم برای خود تصمیم گرفتند ؟!؟!؟! حالا ما در دوره ای کا آنان برای ما ساختند قرار داریم و باید راهشان را ادامه دهیم ..... ما نیز از نسل همانها هستیم ..... ما هم می توانیم فصل جدیدی را در ادامه حیاط این دورۀ بر حق رقم بزنیم ..... می توانیم در انتخاب کسانی که می خواهند در مقام تصمیم گیری برای همۀ ملت ، قرار بگیرند ، کمی وقت گذاشته و کمی بیشتر دقت کنیم . شاید در

سال جدید آمده است سالی که در آن از ظواهر افرادی که از سوی مردم فهیم ایران برای مجلس تصمیم گیری نمایان است ، می توان بیشتر امیدوار به سپیده دم مدینه فاضله بود . اما خلق و خوی برخی از مردمانی که ناهنجار به شیوه افراطی گری بخاطر در مقام بودن مدعی قبلی تغییر کرده است را چه می شود؟؟؟ خلق و خویی که تنها در اندیشه قدرت طلبی و به زیر پا کشیدن مردم شریف هستند . و تنها در زمانی که آنان دستور دهند و قانون را تفسیر کنند و دیگران پیروی کنند و مغز متفکر جامعه ایشان باشند از خودشان روی خوش نشان می دهند ، فضای جامعه را مطلوب می دانند و همه مسائل و مشکلات مردم را کوچک و به اثر می خوانند!!! وای به وقتی ک